Alle afleveringen
29 afleveringen, van nieuw naar oud
-
Verdwalen in Dizary
5 november 2026 · 17 min
Ergens in Dizary kun je door een stad lopen en plotseling een gat in een muur tegenkomen. Boven de opening hangt een bordje. Stap erin en je belandt in een glijgang die je naar een compleet ander deel van de stad voert. Lees meer
Of je de weg terug nog kunt vinden, is nog de vraag.
Het is een klein detail, maar het typeert de fantasywereld van Patrick Berkhof. Dizary is geen keurige wereldkaart waarop ieder koninkrijk zijn eigen vakje heeft. Het is een doolhof van straatjes, bruggen, ondergrondse gangen, doorgangen en bouwwerken die op elkaar lijken te zijn gestapeld. Een wereld die voortdurend uitnodigt om nog even om de volgende hoek te kijken.
En misschien is het niet toevallig dat het allemaal begon met het ontwerp voor een pretpark.
Een pretpark dat een fantasywereld werd
De eerste ideeën voor Dizary ontstonden eind jaren negentig. Patrick werkte als ontwerper, liep rond met schetsboeken en fantaseerde over een pretpark in de vorm van een enorm doolhof.
“Ik ben zelf heel erg visueel ingesteld”, vertelt hij. Eerst kwamen de tekeningen, daarna begonnen in dat labyrint langzaam verhalen te ontstaan.
Zijn eerste poging om die verhalen op papier te krijgen was volgens Patrick zelf bepaald geen meesterwerk. Hij had nog geen idee hoe je een roman opbouwde en schreef een enorm verhaal dat hij nu nauwelijks meer kan volgen. Toch zat daarin al iets waardevols verborgen.
“Gek genoeg put ik daar nog steeds informatie uit”, zegt hij. Ideeën uit die eerste wilde versie duiken jaren later opnieuw op in zijn boeken.
Dat oorspronkelijke labyrint werd daarmee de bron van Dizary. In de geschiedenis van de wereld werd het land ooit in drieën gespleten. Uit de chaos die daarop volgde ontstond een grillige wereld van gangen, steden en verborgen verbindingen. Patrick vindt het belangrijk dat zelfs de vreemdste onderdelen van een fantasywereld ergens vandaan komen.
Magie mag veel mogelijk maken, maar niet zomaar alles.
“Wat is daar dan de bron van?”, vraagt hij zich af wanneer hij f…
-
Thomas Olde Heuvelt: ‘We zijn allemaal bang voor dezelfde dingen’
28 oktober 2026 · 11 min
Hij won als eerste vertaalde auteur een Hugo Award, brak internationaal door met HEX en wordt geprezen door Stephen King. Maar waar is horrorschrijver Thomas Olde Heuvelt zelf bang voor? Tijdens Elfia vertelt hij over de dood van zijn vader, de verhalen die hem als kind hielpen en waarom schrijven voor hem soms voelt als van een klif springen. Lees meer
Wat doe je als je bang bent voor de dood? Je kunt proberen er niet aan te denken. Je kunt je angsten onder ogen zien. Of je kunt er verhalen over schrijven om er grip op te krijgen.
Dat laatste is wat Thomas Olde Heuvelt al sinds zijn jeugd doet. En met succes. Zijn boeken worden in meer dan 25 landen uitgegeven, Stephen King is fan van zijn werk en in 2015 won hij de prestigieuze Hugo Award voor zijn korte verhaal The Day the World Turned Upside Down.
Tijdens Elfia sta ik eindelijk tegenover de schrijver die ik al jaren graag eens wilde ontmoeten. Achter een tafel vol boeken vertelt hij enthousiast over zijn carrière, zijn liefde voor horror en de bijzondere rol die verhalen in zijn leven spelen.
En natuurlijk kan ik het niet laten hem te vragen waar hij zelf het bangst voor is.
Het antwoord komt zonder aarzelen.
‘Ik ben by far het bangst voor het verlies van dierbaren.’
Verlies
Toen Thomas jong was, verloor hij zijn vader. Die ervaring heeft diepe sporen nagelaten en komt in verschillende vormen terug in zijn boeken. Vooral in zijn meest recente roman, Het laatste verhaal van Jamie Gunn, die in november 2025 verscheen.
Het boek gaat over een jongen die zijn vader verliest en via verhalen betekenis probeert te geven aan zijn verdriet. Maar zoals je van Olde Heuvelt kunt verwachten, krijgt dat een behoorlijk duistere wending. Jamie ontdekt namelijk een verhaal waarvan het einde je letterlijk kan doden.
Thomas vertelt dat het verhaal symbool staat voor de dood zelf, iets waar we uiteindelijk allemaal mee te maken krijgen.
Een muil vol tanden
Maar er is nog iets waar de internationaal succesvolle horrorschrijver ban…
-
De sprookjesachtige wereld van Isabella van Maaren
9 oktober 2026 · 8 min
Van vergeten Nederlandse volksverhalen tot felgekleurde draken: de Nijmeegse illustrator Isabella van Maaren brengt met haar tekeningen fantasiewerelden tot leven. Tijdens Elfia Arcen vertelt ze over haar liefde voor sprookjes, haar zoektocht naar een eigen stijl en waarom je als beginnend kunstenaar vooral veel lelijke dingen moet durven maken.Een meisje ligt te slapen op de rug van een paard, tegen een felroze hemel. Even verderop kijkt een dreigende zwarte wolf je aan. En tussen de sterren zweeft een draak in bijna fluorescerende tinten rood en roze. Het zijn beelden die onmiddellijk vragen oproepen. Wie is dat meisje? Waar komt die wolf vandaan? En waar vliegt die draak naartoe? Lees meer
Tijdens Elfia Arcen blijf ik staan bij een kraampje met de naam “Theeleut Tekeningen”. De illustraties vallen me meteen op door hun bijzondere kleuren en sprookjesachtige sfeer. Achter de kraam staat Isabella van Maaren, een illustrator uit Nijmegen die duidelijk een zwak heeft voor fantasie, folklore en, zoals de naam van haar onderneming al verraadt, thee.
„Ik hou erg van veel felle kleuren, ook als het niet per se logisch is”, vertelt ze. „Of wat roze lucht of zo. En sterretjes en glitters en veel waterverf. Beetje vloeiende kleurtjes.”
Het resultaat is een verzameling kleine werelden waarin je als bezoeker gemakkelijk verdwaalt. Maar achter sommige van die tekeningen blijken verhalen schuil te gaan die veel ouder zijn dan je zou verwachten.
Vergeten sprookjes uit eigen land
Het slapende meisje op het paard blijkt Liesje te zijn, een personage uit een oud Noord-Hollands sprookje over het zeepaard van Volendam. Isabella vertelt hoe het meisje zich niet thuis voelt tussen de mensen en vriendschap sluit met een magisch paard. Uiteindelijk vluchten ze samen de zee in.
De zwarte wolf daarnaast komt uit een heel ander verhaal: de weerwolf van Bladel, een sprookje uit Brabant.
Beide illustraties maakte Isabella voor haar boek Sprookjes uit heel Nederland, waarin ze twaalf volksverhal…
-
Elfia Arcen 2026: een weekend in een wereld vol fantasie
7 oktober 2026 · 58 min
Een Viking met een enorme bijl loopt langs een Disneyprinses. Even verderop wandelt een kleine draak aan een hondenriem, terwijl twee steampunkpiraten op hun vrienden wachten. Op de trappen van het kasteel poseert Cruella de Vil voor de fotografen. Lees meer
Welkom in Elfia, waar het volkomen normaal is dat personages uit totaal verschillende werelden elkaar tegenkomen.
Op 19 en 20 september veranderden de Kasteeltuinen van Arcen opnieuw in een koninkrijk vol fantasie. Ik reisde ernaartoe om voor Fantasyfans.nl verslag te doen en bezoekers te ontmoeten. Met mijn microfoon in de hand trok ik langs de marktkramen, door de tuinen en over de verschillende festivalterreinen.
En zoals zo vaak op dit soort evenementen bleek het leukste niet wat er op het programma stond, maar wie ik onderweg tegenkwam.
Een koninkrijk waar iedereen welkom is
De reis naar Arcen is voor mij altijd een flinke onderneming. Met het openbaar vervoer ben ik al gauw anderhalf tot twee uur onderweg, zeker wanneer de treinen vertraging hebben. Maar zodra ik de brug naar de ingang oversteek, ben ik die reis alweer vergeten.
Bij de poort staan twee wachters. De ene draagt een glimmende helm, de andere heeft een bezem bij zich. Ook in een fantasiekoninkrijk moet iemand tenslotte de boel schoonhouden.
Na de visumcontrole, de tassencontrole en een inspectie van de meegebrachte zwaarden en andere wapens mag ik het koninkrijk binnen.
Bij het kasteel staan de eerste fotografen al klaar. De vijver met waterlelies en de statige trappen vormen een prachtig decor voor de bezoekers die in hun mooiste kostuums poseren.
Wat me meteen opvalt, is hoeveel verschillende soorten fantasie hier samenkomen. Vikingen, elfen, animepersonages, Disneyprinsessen, steampunkers en figuren uit computerspellen lopen kriskras door elkaar.
Een familie heeft zich verkleed als boswezentjes. De vader vertelt dat ze eigenlijk heel klein zijn, maar vandaag dankzij een toverdrankje enorm zijn gegroeid. Zijn kinderen dragen grote paddensto…
-
Evermore: fantasy op mensenmaat
11 september 2026 · 30 min
Tussen reusachtige vogels, Schotse dansen, Witte Wieven en een opvallend ontspannen publiek liet de eerste editie van Evermore zien dat een fantasyfestival niet groot hoeft te zijn om groots te voelen. Lees meer
Wie Landgoed Kernhem bij Ede oploopt, hoeft niet veel fantasie te hebben om zich even ergens anders te wanen. Een lange laan onder de bomen, een statig landhuis op de plek waar ooit een kasteel stond, gekleurde vlaggetjes tussen de kraampjes en overal bezoekers in kostuum. Het zou zomaar een feestdag in de Gouw kunnen zijn.
Alleen het bord bij de ingang verraadt dat we toch echt op een fantasyfestival in Gelderland zijn: Evermore is uitverkocht.
Dat is opvallend voor een fantasyfestival dat hier voor het eerst wordt georganiseerd. Maar eenmaal binnen wordt al snel duidelijk waarom het evenement zoveel mensen heeft weten te trekken. Evermore voelt vertrouwd, alsof het er al jaren is, maar tegelijkertijd ook anders dan veel grotere fantasyfestivals.
Rustiger. Kleiner. Persoonlijker.
Of, zoals initiatiefnemer Coco Heitink het later die dag zelf mooi samenvat: fantasy op ‘hobbitmaat’.
Van het ene wonderlijke tafereel naar het andere
Het terrein nodigt uit om rond te dwalen zonder precies te weten waar je uitkomt. Langs de paden staan kraampjes met boeken, dobbelstenen, sieraden, leren buideltjes, kruidenthee en kleine voorwerpen waaraan complete verhalen zijn verbonden.
Een oude sleutel is hier niet zomaar een sleutel. Het is een magische sleutel die misschien geen echte deur meer opent, maar wel een denkbeeldige.
Een paar meter verderop staat een complete Alice in Wonderland-tafel, inclusief het witte konijn met zijn zakhorloge. Elders klinkt het gekletter van zwaarden terwijl bezoekers kennismaken met zwaardvechten.
En dan verschijnen er ineens twee reusachtige vogels.
Het zijn performers op stelten, hoog boven het publiek, gehuld in enorme verenkostuums. Kinderen rennen ondertussen achter zeepbellen aan en kijken af en toe toch even omhoog naar de imposante…
-
De grot die gebouwd was verbergt een veel groter geheim
2 september 2026 · 24 min
Een jongen wordt in paniek door de bewakers van de citadel achtervolgd. Niet veel later kan hij zich niets meer herinneren. Dan vinden een paar studenten een verborgen doos met daarin een brief. De boodschap: er klopt iets fundamenteel niet aan de plek waar ze wonen. Lees meer
En het heeft alles te maken met hun eigen verleden.
Dat is het mysterie waarmee G.J.G. Klaassen de jonge hoofdpersonen van zijn fantasydebuut De grot die gebouwd was confronteert. Op het eerste gezicht heeft hij een wereld geschapen met veel herkenbare ingrediënten voor fantasyliefhebbers: magie, verschillende volken, een oude oorlog en een grote citadel waar jongeren uit alle windstreken samenkomen. Maar onder dat avonturenverhaal ligt een veel ongemakkelijkere vraag: wat doe je als je ontdekt dat alles wat je over jezelf dacht te weten misschien niet waar is?
Een citadel vol geheimen
Hoofdpersoon Sidon is ongeveer dertien wanneer hij in de citadel terechtkomt. Hij ontmoet er jongeren uit verschillende delen van een behoorlijk omvangrijke wereld, waarvoor Gijs zelfs twee kaarten heeft gemaakt. Ze volgen lessen, leren elkaar kennen en ontdekken volken en culturen die voor hen soms compleet nieuw zijn.
Een van Sidons beste vrienden is bijvoorbeeld een Asem. Hij lijkt op een mens, maar waar wij haar hebben, groeien bij hem veren op zijn hoofd en armen. Naarmate hij ouder wordt, krijgt hij er steeds meer.
Ook magiërs bestaan in deze wereld, al leven zij relatief geïsoleerd. Daar ligt een geschiedenis van oorlog en conflict achter die geleidelijk een rol gaat spelen in het grotere verhaal.
Aanvankelijk lijkt de citadel een plek waar Sidon lessen volgt, nieuwe vrienden maakt en de wereld leert kennen. Maar al vanaf de eerste dag gebeuren er vreemde dingen en wordt duidelijk dat achter het dagelijks leven in de citadel iets anders schuilgaat. Bewakers gedragen zich vreemd. Studenten maken dingen mee die ze niet kunnen verklaren. Herinneringen blijken niet vanzelfsprekend betrouwbaar.
En dan is er die…
-
Waarom fantasy soms precies is wat we nodig hebben
31 augustus 2026 · 41 min
Sommige weken heb ik meer behoefte aan fantasy dan andere. Lees meer
Na een week met veel verdrietig nieuws merkte ik hoe fijn het kan zijn om even een andere wereld binnen te stappen. Niet per se om de werkelijkheid te ontvluchten, maar juist omdat verhalen soms helpen om die werkelijkheid beter te begrijpen.
In deze aflevering denk ik daarover na aan de hand van The Lord of the Rings en Frieren. Beide verhalen gaan op heel verschillende manieren over verlies, vriendschap en de sporen die moeilijke ervaringen achterlaten. Misschien is dat wel een van de redenen waarom fantasy zoveel troost kan bieden.
Waarom ik toch naar Elfia ga
Er is ook genoeg praktisch fantasynieuws deze week. Ik had eigenlijk besloten Elfia Arcen over te slaan. De hoge prijzen en sommige keuzes van de organisatie maakten me minder enthousiast.
Een bezoek aan de kleine Tavern’s Market in Nijmegen bracht me op andere gedachten.
Daar besefte ik weer dat ik helemaal niet in de eerste plaats voor het programma naar fantasyfestivals ga. Ik ga voor de ontmoetingen. Voor oude vrienden, nieuwe gezichten, makers achter kraampjes en spontane gesprekken met mensen die dezelfde liefde voor fantasy delen.
Dat betekent overigens niet dat mijn zorgen over de steeds hogere festivalprijzen verdwenen zijn. Want hoe toegankelijk blijft onze hobby als een festivalweekend al snel honderden euro’s kost?
Een troll, een pak klei en gevonden tijd
De Tavern’s Market had nog een ander onverwacht gevolg: ik ben weer volop aan het tekenen.
Na een korte TTRPG-sessie wilde ik de trol tekenen die we tijdens ons avontuur hadden verslagen. Inmiddels ligt er ook een pak zelfdrogende klei klaar waarmee ik kleine monnikjes wil maken om als trinkets weg te geven.
Het mooie is dat die uren tekenen helemaal niet meer voelen als tijd waarin ik eigenlijk iets nuttigers had moeten doen.
Het voelt als gevonden tijd.
In de aflevering vertel ik daar meer over, kijk ik vooruit naar Elfia, Heroes Dutch Comic Con, de Fully Booked Book Fai…
-
Sciencefiction is ideeënliteratuur
27 augustus 2026 · 20 min
Stel dat we over een paar eeuwen versleten lichaamsdelen gewoon kunnen vervangen. Een nieuw skelet als het oude niet meer meewerkt, verbeterde ogen wanneer je zicht achteruitgaat en technische hulpmiddelen voor alles waar ons lichaam ons in de steek laat. Een aantrekkelijk vooruitzicht, totdat je bedenkt dat al die nieuwe onderdelen waarschijnlijk hun eigen gebruiksaanwijzing hebben. Lees meer
Misschien heeft dat kunstmatige skelet een beperkte levensduur. Misschien moeten die verbeterde ogen iedere dag met een speciaal zalfje worden onderhouden. En als je nu al regelmatig je bril kwijt bent, waarom zou je in de toekomst ineens wél al je technische hulpmiddelen kunnen terugvinden?
Het is precies het soort gedachte-experiment waar Jango Mathijsen en Anaïd Haen plezier in hebben.
‘Het begint wel heel vaak met: wat als?’, zegt Jango.
‘Ja, maar dat is nog niet erg genoeg’, vult Anaïd aan. ‘En dan denken we alsmaar door. Totdat we echt een groot probleem hebben.’
Die manier van denken vormt de basis van veel van hun sciencefiction. In de verhalenbundels Er Zal Eens verkennen ze verschillende mogelijke toekomsten, terwijl hun Ruimtebrekers-serie zich afspeelt in een universum waarin de mensheid zich ver door het Melkwegstelsel heeft verspreid. Hun toekomst is zelden probleemloos, maar ook lang niet altijd de duistere dystopie die sciencefiction soms van ons maakt.
Liever naar de toekomst
Anaïd weet in ieder geval welke kant ze op zou gaan als tijdreizen ooit mogelijk wordt. Niet terug naar een romantisch verleden, maar vooruit.
‘Ik zou altijd naar de toekomst willen. Ik zou altijd willen weten wat er komt.’
Ook Jango kijkt betrekkelijk optimistisch naar wat daar op ons wacht. Technologische vooruitgang heeft volgens hem in het verleden veel bijgedragen aan onze levensstandaard en ons welzijn. Hij ziet geen reden waarom die ontwikkeling zou moeten stoppen. Alleen verandert technologie één ding niet: de mens zelf.
‘De mens blijft de mens. We hebben heel veel positieve eige…
-
Heilige koeien, steampunktheologie en 3D-Pokémon op de Tavern’s Market
26 augustus 2026 · 27 min
In het laatste deel van mijn wandeling door Nijmegen ontmoet ik opnieuw fantasyfans die de vreemdste ideeën omtoveren tot kunst, spellen en verhalen. Lees meer
Hoe verder ik over de Tavern’s Market in het Kronenburgerpark wandel, hoe duidelijker het wordt dat je op zo’n markt eigenlijk nooit weet wat je bij het volgende kraampje aantreft.
Een heilige koe met engelenogen? Een steampunkwereld waarin relieken tot leven komen? Pokémonkaarten met echte diepte? Een koffiemok voor een storm cleric?
Het staat er allemaal.
Ghost of Yarn
Bij Ghost of Yarn kom ik een combinatie tegen van sieraden, lino-art, stickers en werk waarin dode dieren een onverwacht tweede leven krijgen.
Juist het extravagante karakter van dat werk trekt veel aandacht. Tegelijkertijd wil Yarn zich steeds meer richten op visuele kunst en wordt er gewerkt aan een portfolio met als doel een tattoo-apprenticeship.
Zelf maken is daarbij belangrijk. Zo blijft niet alleen het creatieve proces in eigen handen, maar is ook duidelijk onder welke omstandigheden iets geproduceerd is.
En voordat ik vertrek krijg ik nog een sticker mee van een wel heel bijzondere creatie: een koe omringd door de vele ogen van een serafijn.
Een letterlijke heilige koe.
Links:Ghost of Yarn: Instagram | website | webshop
Steampunktheologie en levende relieken
Een oude bekende op fantasy-evenementen is Bonsart Bokel, de maker van het steeds verder uitdijende steampunkuniversum rond The Association of Ishtar.
Er wordt alweer gewerkt aan een volgende Kickstarter voor Cascade Girls 2, terwijl ook het derde deel in ontwikkeling is. Daarin krijgt een priester een belangrijke rol en wordt religie een groter onderdeel van de wereld.
Dat leidt tot een fascinerend stukje worldbuilding. Wat gebeurt er bijvoorbeeld wanneer de rijk versierde skeletten van katholieke heiligen ineens daadwerkelijk tot leven komen?
Het idee begon bij de zogenaamde catacomb saints, maar roept vervolgens allerlei vragen op. Hoe zou de Kerk reageren? Hoe verhoudt z…
-
Trollen, gehaakte draken en vreemde wezens op de Tavern’s Market
25 augustus 2026 · 34 min
In het tweede deel van mijn wandeling over de Tavern’s Market ontmoet ik de koning van het evenement, creatieve makers, schrijvers en een paar wezens die je waarschijnlijk nergens anders tegenkomt. Lees meer
Wat maakt een fantasymarkt leuker dan simpelweg een verzameling kraampjes? Op de Tavern’s Market in het Kronenburgerpark in Nijmegen blijkt het antwoord al snel: de mensen die er rondlopen en de verhalen die zij meenemen.
In het tweede deel van mijn wandeling ontmoet ik opnieuw een bonte verzameling fantasyfans. En dit keer moet er zelfs een trol aan geloven.
King Derran: een markt waar je zelf op avontuur gaat
King Derran loopt niet voor niets met kroon en koninklijke wandelstok rond. Hij is de organisator van de Tavern’s Market en verzamelt de standhouders, activiteiten en bezoekers die samen zijn kleine koninkrijk vormen.
Daarbij vindt hij het belangrijk dat bezoekers méér kunnen doen dan alleen spullen kopen. Miniaturen schilderen, dungeon tiles maken of samen een trol verslaan, het zijn juist die activiteiten waardoor onbekenden ineens samen op avontuur gaan.
Dat sluit aan bij wat Derran zo mooi vindt aan TTRPG’s en bordspellen: je hoeft elkaar niet te kennen om samen een doel te hebben. Zet een trol voor een groep vreemden neer en je hebt meteen iets om over te praten.
En er zijn alweer plannen voor de toekomst. Zo wil Derran TTRPG combineren met kunst in een project voor jongeren, waarbij deelnemers onder andere schrijven, schilderen, miniaturen maken en uiteindelijk hun eigen avontuur creëren.
Links:Role Initiative Con: website | Facebook | Instagram
Het Haakwerk van Lu: van oma’s haakles tot draken en octopussen
Bij Het Haakwerk van Lu hangen draken, dino’s, bijtjes, kikkers, walvissen, kippen en zelfs een knuffelbare winterpeen.
Luca leerde haken van haar oma, die vooral dekentjes en kleding maakte. Vijftien jaar geleden kwam Luca met een pakket voor een gehaakt aapje bij haar aanzetten. Het kostte naar eigen zeggen “bloed, zweet en tranen”, maar daa…
-
Fantasy, dobbelstenen en drakenslijm op de Tavern’s Market in Nijmegen (deel 1)
24 augustus 2026 · 25 min
Van schattige weerwolven en D&D-accessoires tot fantasykleding voor kinderen en een heuse Boekendraak: tijdens de Tavern’s Market in Nijmegen blijkt hoeveel verschillende vormen de liefde voor fantasy kan aannemen. Lees meer
Een stralende zon, een fontein in de vijver bij de Kruittoren en langs het water een rij kraampjes vol boeken, bordspellen, dobbelstenen en fantasykunst. De Tavern’s Market in Nijmegen is niet enorm groot, maar bijna ieder kraampje vertelt zijn eigen verhaal.
Via mijn gratis nieuwsbrief hou ik je wekelijks op de hoogte van nieuwe artikelen en podcasts!
Voor de Fantasyfans podcast liep ik langs de markt en sprak ik met kunstenaars, verkopers en liefhebbers van fantasy spellen. Dit zijn de mensen die ik tijdens het eerste deel van mijn wandeling tegenkwam:
Aquafox en Netherwoods: weerwolven kunnen ook schattig zijn
Bij een kraampje vol pins, buttons en stickers tref ik een kunstenaar die ondertussen alweer op een iPad zit te tekenen. Veel van de illustraties zijn uitgevoerd in chibi-stijl: kleine, schattige figuurtjes met relatief grote hoofden en eenvoudige vormen.
Tussen de ontwerpen zit bijvoorbeeld een kleine weerwolf op een halve maan. Geen angstaanjagend monster, maar een houtbewerker met de tekst I love wood. Daarnaast is er fanart geïnspireerd door onder andere Critical Role en Baldur’s Gate.
De liefde voor die werelden komt niet uit de lucht vallen. Zelf speelt ze Dungeons & Dragons. De art wordt uitgebracht onder de naam Aquafox, terwijl Netherwoods een gezamenlijk artcollectief van een aantal vrienden is. De Tavern’s Market is inmiddels het derde evenement waar haar werk wordt verkocht.
Links:Aquafox: Instagram @aquafoxarts | WebsiteNetherwoods: Instagram @netherwoodscraft
Een tweede leven voor bordspellen
Een stukje verderop ligt een tafel vol tweedehands spellen. Hier geen eigen webshop of groot bedrijf, maar een bordspellenliefhebber die spellen waar ze zelf niet meer aan toekomt graag een tweede kans wil geven.
Dat past goed bij d…
-
Hoe word je eigenlijk een fantasyfan?
22 augustus 2026 · 45 min
Van Hamelen en Tolkien tot Robin Hobb, Nederlandse fantasyauteurs en zelfgebakken schoorsteenbrood: dit kwam deze week voorbij in de live podcast van Fantasyfans.nl. Lees meer
Waarom houden sommige mensen zielsveel van fantasy en sciencefiction, terwijl anderen er werkelijk helemaal niets mee hebben? Voor veel fantasyfans begon die liefde ooit met één boek, film, televisieserie of misschien wel een bezoek aan een fantasyfestival. In de wekelijkse live podcast van Fantasyfans.nl ging ik deze week terug naar mijn eigen eerste kennismaking met fantastische werelden, maar natuurlijk waren er ook nieuwe boekentips, interviews en fantasyfood.
Hoe ben jij van fantasy gaan houden?
Fantasyfans vormen eigenlijk een bijzondere groep. Voor ons is het de normaalste zaak van de wereld om enthousiast te worden van draken, magie, elfen, ruimteschepen en verzonnen werelden. Maar een groot deel van de Nederlanders en Vlamingen loopt in de boekhandel schouderophalend langs de fantasyafdeling.
Hoe komt het dan dat wij wél gegrepen zijn door dit soort verhalen?
Voor mij begon het verrassend vroeg, met televisie. Als kind keek ik naar Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, mijnheer?, meestal kortweg Hamelen genoemd. Het was een Nederlandse televisieserie vol liedjes, kastelen, magie, vreemde wezens en bizarre avonturen. Iedere aflevering eindigde bovendien met een cliffhanger.
Dat laatste was in een tijd zonder streaming, internet of zelfs een videorecorder behoorlijk effectief. Een aflevering missen betekende dat je simpelweg niet wist hoe het verhaal verderging.
Een groot deel van Hamelen is later verloren gegaan doordat oude videobanden werden gewist en opnieuw gebruikt. Daardoor is één jeugdherinnering me altijd bijgebleven: een betoverd kasteel waarin kamers op onmogelijke manieren met elkaar verbonden waren en iemand met zijn hoofd en lichaam op verschillende plekken terechtkwam. Hoe dat afliep? Geen idee. Ik miste de volgende aflevering.
Maar Hamelen had zijn werk al gedaan. Ik …
-
Kimono’s, kitsune en draken
21 augustus 2026 · 18 min
Elke keer als Kirsten Groot in een Chinees restaurant een vijver met grote witte vissen ziet, moet ze tegenwoordig aan draken denken. Lees meer
Dat heeft alles te maken met een oud Oost-Aziatisch verhaal over een karper die tegen de stroom in zwemt. Als hij erin slaagt een waterval te overwinnen, verandert hij in een draak. Het is een beeld van volharding en toewijding dat nogal verschilt van de manier waarop draken vaak in westerse fantasy verschijnen.
‘Heel vaak zijn het meer een soort godenachtige wezens’, vertelt Kirsten over draken in Oost-Aziatische mythologie. ‘Het zijn hele wijze wezens, hele sterke wezens. Sommige zijn regengoden. Ze worden ook meer geassocieerd met water. Wij associëren draken heel erg met vuur.’
Dus wanneer ze die vissen ziet, denkt ze: ‘Dat zijn eigenlijk potentieel allemaal draken.’
Het is een klein voorbeeld van hoe diep Japanse en Oost-Aziatische invloeden inmiddels verweven zijn geraakt met Kirstens eigen verbeelding. Haar fantasytrilogie Shirareta Sekai, Japans voor ‘de bekende wereld’, is geïnspireerd door het vroegmoderne Japan. Haar personages dragen kimono en hakama, huizen hebben tatami op de vloer en tussen de fantastische wezens duiken kitsune en een Oosterse draak op.
Maar toen Kirsten haar wereld als veertienjarige begon te bedenken, wist ze nog nauwelijks iets van Japan.
Het begon allemaal met een woordenboekje.
Een fantasywereld die steeds Japanser werd
Kirstens oudere zus was fan van anime en had bij de bibliotheek een Japans-Nederlands woordenboekje geleend. Kirsten was op dat moment al bezig met een vroege versie van haar verhaal en zocht namen, vooral voor de landen in haar wereld.
Waarom geen Japanse woorden gebruiken?
‘We dachten: een andere taal is wel leuker. Nederlands klinkt misschien een beetje droog. Dus daarom had ik Japans gebruikt. En dat was echt met dat woordenboekje en Google Translate van die tijd. Grammaticaal klopte er niks van.’
Het had daarbij kunnen blijven. Een paar Japanse namen als versiering …
-
Adrian Stone opent de deur naar een nieuwe wereld
18 augustus 2026 · 18 min
Wat gebeurt er als magie niet in handen is van tovenaars, maar van priesters en monniken? Of als een kleine groep magiërs alle magie in een wereld heeft gemonopoliseerd, totdat een twaalfjarige jongen ontdekt dat hij hun spreuken kan kopiëren door ze slechts één keer te horen? Lees meer
Het zijn precies dit soort ideeën waarmee Adrian Stone graag speelt. In ruim twintig jaar bouwde hij verschillende fantasywerelden waarin bekende ingrediënten uit het genre worden gecombineerd met onderwerpen die je er misschien minder snel verwacht: religie, economie, macht en autisme.
Die aanpak leverde hem onder meer de Duivel-trilogie en Magycker op. Inmiddels zijn er zo’n 40.000 exemplaren van zijn boeken verkocht. En binnenkort kunnen lezers opnieuw een andere wereld binnenstappen. Op 15 september verschijnt zijn nieuwe roman Het Labyrint.
Deze keer begint het avontuur zelfs in onze eigen wereld.
‘Het begint in deze wereld en gaat vervolgens naar een parallel universum’, vertelt Stone. Veel meer wil hij er nog niet over kwijt. ‘Ik wil er niet te veel over vertellen, want het moet natuurlijk wel een verrassing blijven.’
Dat laatste past opvallend goed bij de manier waarop Stone zijn verhalen schrijft. Want ook hijzelf weet wanneer hij aan een nieuw boek begint liever niet precies wat hem onderweg te wachten staat.
‘Als ik de lezer wil verrassen, moet ik eerst mezelf verrassen.’
Magie in handen van priesters
Die behoefte om iets anders te doen dan wat hij al kent, zat vanaf zijn eerste fantasyboeken in zijn werk.
Stone was zelf al lang voordat hij auteur werd een fanatieke fantasylezer. Rond zijn vijfentwintigste had hij naar schatting tussen de vijfhonderd en duizend boeken gelezen, voornamelijk fantasy en sciencefiction. Daarnaast speelde hij jarenlang Dungeons & Dragons.
Toen hij ongeveer twintig jaar geleden zelf een fantasyverhaal begon te bedenken, koos hij daarom niet voor een klassiek systeem met tovenaars die spreuken uitspreken.
Hij stelde zich een wereld voor waarin …
-
Hoe een avondje uit haar fantasyroman veranderde
17 augustus 2026 · 14 min
De meeste schrijvers dromen al van een boek lang voordat ze eraan beginnen. Voor Denise Landman Bouw liep het anders. Terwijl haar jonge gezin alle aandacht opeiste en televisie kijken of een boek lezen te veel concentratie kostte, ontdekte ze een onverwachte manier om tot rust te komen. Lees meer
Ze begon zelf te schrijven.
“Dat was mijn escape,” vertelt ze. “Even weg uit de wereld van luiers en in mijn eigen wereld stappen.”
Wat begon als een manier om haar hoofd leeg te maken, groeide uit tot een debuutroman. Inmiddels staat ze op Castlefest met drie boeken op haar naam.
Een historisch verhaal dat fantasy werd
Schrijven deed Denise altijd al een beetje, maar nooit maakte ze iets af. Totdat die hectische periode met drie jonge dochters haar onverwacht achter de laptop bracht.
Haar eerste verhaal begon zelfs helemaal niet als fantasy.
“Het was eigenlijk een historische roman,” vertelt ze. “Maar ik liep vast.”
Omdat fantasy al jaren een van haar favoriete genres is, besloot ze een magisch element aan het verhaal toe te voegen. Dat bleek precies wat het verhaal nodig had.
Ze leest zelf graag romantische fantasy, met auteurs als Sarah J. Maas als grote inspiratiebron. Toch omschrijft ze haar eigen boeken liever als toegankelijke fantasy.
“Ik schrijf boeken die lekker weglezen, met een fantasyjasje.”
Dat lijkt aan te slaan. Op festivals ontmoet ze inmiddels vaste lezers, maar soms wordt ze ook verrast door wie haar boeken oppakt. Zo herinnert ze zich een oudere man in traditionele klederdracht op de Elspeetse boerenmarkt die haar roman kocht.
“Ik dacht alleen maar: ik hoop dat u hem leuk vindt.”
Later kwam hij terug om te vertellen hoeveel hij ervan had genoten.
Een stad die gevangen zit in de mist
Na een succesvolle duologie verscheen onlangs haar nieuwste roman: Duisternis in de Mist.
Het verhaal speelt zich af in een stad waar vrijwel voortdurend mist hangt en nauwelijks zonlicht doordringt. De bewoners beseffen niet eens dat ze gevangen zitten binnen een vlo…
-
Fantasy maakte iets wakker dat ik jarenlang was vergeten
15 augustus 2026 · 1 uur
Vorige week kwam ik thuis van Castlefest met een probleem: ik wilde ineens van alles maken. Een eigen fantasykostuum leek me geweldig. Ik wilde trinkets gaan kleien om op festivals te ruilen. En nadat ik op Castlefest een kunstenares had geïnterviewd over haar schilderijen, kreeg ik ook ineens ontzettend veel zin om weer te gaan schilderen. Lees meer
Weer, inderdaad.
Want terwijl ik naar haar werk keek, herinnerde ik me iets dat ik eigenlijk jarenlang was vergeten.
Via mijn gratis nieuwsbrief hou ik je wekelijks op de hoogte van nieuwe artikelen en podcasts!
Dat jongetje dat altijd zat te knutselen
Als kind tekende en schilderde ik voortdurend. Ik bouwde bouwpakketten, tekende strips voor de schoolkrant en besloot op een gegeven moment dat ik wilde leren aquarelleren.
Dus haalde ik een boek uit de bibliotheek waarin stap voor stap werd uitgelegd hoe je een Ierse rotskust kon schilderen. Van mijn zakgeld kocht ik goedkoop papier, een paar kwasten en een doosje aquarelverf.
Mijn eerste schilderij was natuurlijk weinig meer dan een kopie van het voorbeeld.
Maar ik had het wel zelf gemaakt.
En ondertussen ontdekte ik hoe verf en water zich op papier gedroegen, hoe je kleuren mengde en hoe je met een paar penseelstreken iets kon maken wat er daarvoor nog niet was.
Later verdween die hobby langzaam uit mijn leven. Werk, studie en andere interesses namen het over. Ik bleef creatief bezig, maar vooral met woorden, audio, video en computers.
Tot Castlefest.
Waarom fantasy zo aanstekelijk creatief is
Misschien herken je dat gevoel als je zelf weleens naar Castlefest, Elfia of een ander fantasyfestival gaat.
Je bent er voortdurend omringd door mensen die dingen hebben gemaakt.
Iemand heeft maanden gewerkt aan een kostuum. Een ander verkoopt zelfgemaakte sieraden of keramiek. Schrijvers hebben jarenlang aan een boek gewerkt. Illustratoren tonen hun tekeningen en schilderijen. Muzikanten spelen hun eigen muziek.
En als je met die mensen praat, hoor je opvallend vaak hetze…
-
Zijn D&D-campagne werd een complete fantasywereld
14 augustus 2026 · 15 min
Het begon zoals zoveel avonturen in Dungeons & Dragons beginnen: een paar vrienden rond een tafel en een dungeon master die een wereld voor ze verzint. Lees meer
Alleen bleef het daar voor Jarl Versavel niet bij.
“Er is een grote grap onder dungeon masters: we moeten ons eigen boek schrijven. We zeggen dat al vaker.”
Zijn medespelers vonden zijn campagne goed genoeg om daadwerkelijk op papier te zetten. Jarl nam hun advies iets serieuzer dan ze hadden verwacht.
“Ze geloofden niet dat ik het gedaan had tot ik drie boeken in mijn handen had.”
Inmiddels is de Vlaamse auteur alweer een paar stappen verder. De wereld die ooit ontstond voor zijn D&D-campagne vormt het decor voor steeds nieuwe verhalen. In oktober verschijnt bij uitgeverij Read More zijn nieuwe boek De Premiejagers van Barbon Lane, waarin hij een heel andere kant van die wereld laat zien: komische fantasy.
Via mijn gratis nieuwsbrief hou ik je wekelijks op de hoogte van nieuwe artikelen en podcasts!
Een klassieke fantasywereld
Voor zijn oorspronkelijke trilogie koos Jarl bewust voor herkenbare high fantasy.
Mensen, elfen en dwergen bevolken zijn wereld Thaxadar. De dwergen wonen onder de grond en in de bergen, de elfen in de bossen. Daar voegde hij één zelfbedacht volk aan toe: de Outcasts, of verstotelingen.
Ooit waren zij dienaren van de Duistere Heer, maar ze hebben zich aan zijn invloed ontworsteld en leven nu voornamelijk als zeevaarders. Daarbij liet Jarl zich onder meer inspireren door de Vikingen.
Heel toevallig is dat niet. Zijn eigen voornaam is Scandinavisch. Een jarl was een edelman of belangrijke bestuurder in de Vikingwereld.
“In mijn hoofd is het zo dat mijn ouders dachten toen ze mijn naam kozen: die gaat vast fantasy schrijven.”
Vijf tegen vijf
Ook het conflict waarmee zijn boeken begonnen, klinkt op het eerste gezicht vertrouwd: licht tegenover duisternis.
Maar in Jarls wereld draait het uiteindelijk om de balans tussen beide.
De godin van het licht accepteert dat duisternis bestaa…
-
'Ik had nooit verwacht dat mijn fantasyverhaal me zoveel zou doen'
13 augustus 2026 · 13 min
Matt Falcon beschouwt zichzelf niet als een bijzonder emotioneel persoon. Toch gebeurde er tijdens het schrijven van zijn eerste fantasyroman iets wat hij niet had zien aankomen. Lees meer
“Ik ben bijna te trots om te vertellen dat ik meermalen zelf in huilen ben uitgebarsten om dingen die ik geschreven heb.”
Tijdens het schrijven van Tethered to Darkness raakte hij steeds sterker betrokken bij zijn personages en hun wereld. Het verhaal dat hij zelf bedacht had, begon iets met hem te doen.
Eind 2025 verscheen het boek, het eerste deel van de fantasyserie Veil of Sands. Tijdens Novio Magica sprak ik met Matt Falcon, het schrijverspseudoniem van Thijs de Valk, over de wereld die hij creëerde, de invloed van zijn eigen ervaringen daarop en de onverwacht lange weg naar zijn debuut.
Een wereld achter de woestijn
In Tethered to Darkness maken we kennis met Shen, een jongen die opgroeit in een wereld waarvan het grootste gedeelte bestaat uit onleefbare woestijn.
Shen woont in een van de gebieden waar mensen nog wèl kunnen overleven. Zijn vader is er de heerser, maar bepaald geen welwillende.
“Zijn vader is de tiran in dat gebied. En die houdt iedereen weg van ontwikkeling en van kennis.”
Shen groeit op met de verhalen en overtuigingen die zijn vader en diens omgeving hem meegeven. Gaandeweg ontdekt hij dat veel daarvan helemaal niet waar is.
Met hulp van zijn moeder besluit hij uiteindelijk buiten de grenzen van de bewoonde wereld op zoek te gaan.
“En daar begint het verhaal eigenlijk pas echt.”
Er gaat letterlijk een nieuwe wereld voor hem open. Shen ontmoet andere wezens en ontdekt dat magie bestaat. Wat hij altijd als de werkelijkheid heeft beschouwd, blijkt slechts een klein deel van een veel grotere wereld te zijn.
Van Egypte naar een fantasywereld
Een deel van de sfeer van die wereld komt voort uit Matts eigen ervaringen.
“Ik ben in Egypte geweest en het speelt zich af in een woestijn natuurlijk. Dus vandaar dat er bij mij automatisch, denk ik, dat soort beelden…
-
Een goed verhaal is nooit hetzelfde
12 augustus 2026 · 11 min
In een klein, schemerig huisje op een fantasyfair in Archeon zit het publiek muisstil te luisteren. Uit een draagbaar luidsprekertje klinkt muziek. Geen podium, geen schijnwerpers of projectieschermen. Alleen twee verhalenvertellers, een paar eenvoudige attributen en een oud volksverhaal dat al eeuwen wordt doorgegeven. Lees meer
Aan het einde van de voorstelling spreek ik met Erik Maassen, beter bekend als De Sprookspreker, en zijn dochter Merlijn, die optreedt als De Kletsprater. Samen brengen zij middeleeuwse ridderverhalen, sprookjes en oude volksvertellingen opnieuw tot leven, precies zoals verhalenvertellers dat eeuwen geleden deden op jaarmarkten en in herbergen.
Van geschiedenisles naar kampvuur
Voor Erik begon het ruim vijftien jaar geleden. Hij werkte jarenlang als docent geschiedenis, maar miste het vertellen van verhalen. Tegelijk raakte hij betrokken bij middeleeuwse re-enactment.
“Die twee dingen heb ik eigenlijk bij elkaar gebracht.”
Zo ontstond De Sprookspreker.
Wat begon met middeleeuwse ridderverhalen groeide uit tot optredens op fantasyfestivals, historische evenementen en vertelvoorstellingen door heel Nederland. Zijn repertoire bestaat uit oude volksverhalen, ridderromans en sprookjes die hij telkens opnieuw vertelt, zonder dat ze ooit precies hetzelfde klinken.
Opgegroeid tussen de verhalen
Toen Erik begon, was Merlijn nog een kleuter. Nu staat ze als negentienjarige naast hem op evenementen. Verhalen vertellen zat er al vroeg in.
“Altijd,” zegt Erik als ik vraag of er thuis veel werd voorgelezen. “Ook met de hele familie erbij.”
Merlijn herinnert zich nog goed welke verhalen haar het meest bijbleven.
“Hoe Roeland ridder werd vond ik altijd heel leuk.”
En ook De Zes Zwanen, het sprookje over een meisje dat haar betoverde broers probeert te redden.
Zelf ontdekte ze later een eigen manier van vertellen. Ze speelde al van jongs af aan toneel en musicals. Uiteindelijk ontstond het idee om verhalen te combineren met poppenspel.
“Waarom zou ik d…
-
"Een oorlog dwingt je te kiezen"
11 augustus 2026 · 16 min
Wat doe je als de wereld waarin je leeft uit elkaar dreigt te vallen? En hoe bepaal je wat juist is wanneer geen enkele keuze zonder gevolgen blijft? Lees meer
Dat zijn de vragen die centraal staan in de Revolutie-serie van Larissa Klein Bennink. Met het verschijnen van Herovering in februari 2026 kwam een einde aan een fantasyreeks waaraan ze bijna acht jaar werkte. Ik kijk met haar terug op die reis, van een kinderdroom tot een afgeronde vierdelige serie.
Een steampunkwereld met luchtschepen en magie
De wereld van Revolutie voelt vertrouwd en vreemd tegelijk.
“Het is een fantasywereld in een steampunksetting,” vertelt Larissa. “Denk qua sfeer een beetje aan Victoriaans Engeland. Er zijn luchtschepen, veel stoom en koper.”
Buskruit bestaat wel, maar is zeldzaam. Wie een pistool draagt, is volgens haar wereld “heel rijk, heel gevaarlijk of allebei.”
In die wereld volgen we verschillende personen:
Naria is de erfgename van de Koperen Troon, maar draagt een gevaarlijk geheim met zich mee: ze bezit magie, terwijl die in haar koninkrijk al generaties verboden is. Daarnaast zijn er Elias, de kapitein van een luchtpiratenschip, Alan, die een persoonlijke afrekening heeft met de koninklijke familie, en Adelard, de raadsheer die achter de schermen een eigen agenda volgt.
Hun verhalen kruisen elkaar voortdurend, terwijl een burgeroorlog onafwendbaar dichterbij komt.
Een slechterik die zichzelf gelijk geeft
Van alle personages blijkt juist de antagonist het leukst om te schrijven.
“Adelard is een verschrikkelijk persoon,” zegt Larissa lachend. “Maar hij is zó leuk om te schrijven.”
Dat komt doordat hij zichzelf nooit als schurk ziet. Hij is ervan overtuigd dat alles wat hij doet uiteindelijk het rijk dient. Zelfs als daarvoor onschuldigen moeten sterven of complete gebouwen worden opgeblazen.
“Wat ik doe is voor het grotere goed.”
Juist die interne logica maakt hem geloofwaardig.
“Het leuke was om hem door de serie heen steeds verder te laten afglijden. Eerst snap je he…
-
"Ik wilde, net als Tolkien, een hele wereld bouwen"
10 augustus 2026 · 17 min
Wat als Atlantis niet alleen een legende was, maar een beschaving die miljoenen jaren geleden werkelijk bestond? Lees meer
Die vraag liet Tycho Scholten al op zijn twaalfde niet meer los. Het idee groeide uit tot de Pangaea-trilogie, een fantasyreeks waaraan hij meer dan tien jaar werkte. Op Castlefest ontmoeten we een schrijver die inmiddels de volledige trilogie achter zich heeft liggen. Acht jaar nadat hij hier als jonge debutant zijn eerste roman presenteerde, staat hij nu achter dezelfde tafel met een afgerond verhaal.
Een fantasywereld op een oercontinent
Het idee ontstond al op de basisschool.
“In groep acht hoorde ik voor het eerst over Pangaea,” vertelt Tycho. “Dat oerkontinent van tweehonderd miljoen jaar geleden fascineerde me meteen.”
Daar kwamen nog andere inspiratiebronnen bij, zoals de Nicolas Flamel-serie van Michael Scott en De kinderen van Húrin van Tolkien. Langzaam begonnen de puzzelstukjes in elkaar te vallen.
“Ik wilde, net als Tolkien, een eigen wereld bouwen. Een trilogie. Een complete geschiedenis.”
In plaats van een volledig nieuwe wereld te bedenken, gebruikte hij Pangaea als uitgangspunt.
“Het was eigenlijk een blanco canvas waarop ik mijn eigen beschavingen en culturen kon plaatsen.”
Waar Atlantis vandaan komt
In Tycho’s versie van de geschiedenis bestaat Atlantis echt. Niet als een verzonken eiland uit de Griekse mythologie, maar als een machtige stad op het oercontinent.
“Ik zie een stad met drie ringen voor me, witte muren, een citadel in het midden, tempels en pilaren. Een beetje in de sfeer van het oude Griekenland.”
Daar arriveert ook een van zijn hoofdpersonen.
Xugan is de enige overlevende van een aanval op zijn thuisstad. Zijn reis brengt hem naar Atlantis, waar hij hulp hoopt te vinden tegen een naderende invasie. Maar al snel blijkt dat zijn band met de stad veel dieper gaat dan hij zelf beseft.
“Het verhaal is eigenlijk ook een zoektocht naar wie hij werkelijk is en waar hij vandaan komt.”
Personages die met je meegroei…
-
Castlefest is meer dan een fantasyfestival
8 augustus 2026 · 40 min
Van Castlefest en trinket trading tot draken, AI en een stapel nieuwe boeken: in de eerste live-aflevering van de Fantasyfans-podcast ontdekte ik opnieuw waarom ik zo graag deel uitmaak van deze wereld. Lees meer
Via mijn gratis nieuwsbrief hou ik je wekelijks op de hoogte van nieuwe artikelen en podcasts!
Zodra je het terrein rond Kasteel Keukenhof oploopt, verandert er iets. Natuurlijk zijn er de podia, kraampjes en prachtige kostuums, maar wat me vooral trekt is dat zoveel bezoekers zelf iets toevoegen aan die wereld.
Dat zie je bijvoorbeeld aan de cosplay en kostuums. Op een comic cons kom je veel bekende personages tegen. Op Castlefest zie je daarnaast opvallend veel mensen die zelf iets hebben bedacht en gemaakt. Soms spectaculair, soms juist eenvoudig.
Ik liep er zelf gewoon rond met mijn priesterboordje. Mijn vaste grap is inmiddels dat ik eigenlijk iedere dag aan het cosplayen ben.
Dit jaar ging ik ook weer als verslaggever op pad. Daardoor kon ik eindelijk doen wat ik op zo’n festival het allerleukste vind: op mensen afstappen en vragen wat hun verhaal is.
Zo interviewde ik een indrukwekkende Saruman met een Witch-king op de achtergrond. Ik sprak iemand in een prachtig zelfgemaakt bijenkostuum. Ik dook de bordspellentent in om te ontdekken wat daar allemaal gebeurde.
En bijna iedere keer bleek achter iets wat er van buitenaf vooral mooi, grappig of vreemd uitzag een veel interessanter verhaal te zitten.
Een opvallend goed boekenjaar
Voor boekenliefhebbers viel er dit jaar ook behoorlijk wat te ontdekken. Op Castlefest stonden opvallend veel Nederlandse auteurs met een nieuw boek, een nieuw deel van een serie of zelfs hun debuut.
Robin Rozendal presenteerde bijvoorbeeld Het Elfde Vuur, het derde deel van haar Levende Steden-serie. Het uitgangspunt alleen al vind ik geweldig: steden die daadwerkelijk leven, een bewustzijn hebben en zelfs trauma’s met zich meedragen.
Cocky van Dijk stond er met De Zilverbinder, het tweede deel van haar Doodschap-serie. Math…
-
Wakker worden in de wereld van de doden
7 augustus 2026 · 16 min
Wat als een oud-Egyptisch masker de toegang blijkt te zijn tot de wereld van de doden? Dat is het intrigerende uitgangspunt van de Portaaltrilogie van Mathijs Hulster. Op Castlefest sprak ik met hem over zijn driedelige fantasyreeks, de zeven jaar die hij nodig had om het slotdeel af te ronden en de bijzondere werelden die zijn lezers onderweg ontdekken. Lees meer
“Een maand geleden is mijn derde boek uitgekomen. De afsluiter van de serie. Daar heb ik zeven jaar over gedaan.”
Mathijs Hulster staat zichtbaar trots achter de tafel van uitgeverij Zilverspoor op Castlefest. Na drie boeken en jaren van schrijven, herschrijven en schaven is de Portaaltrilogie eindelijk compleet. Wat ooit begon als één verhaal, groeide onderweg uit tot een ambitieus fantasy-epos waarin de grenzen tussen leven en dood langzaam vervagen.
“Ik dacht eigenlijk dat het één boek zou worden,” grinnikt hij. “Maar inmiddels zijn het er drie.”
Een masker naar de wereld van de doden
De titel verraadt het al: de Portaaltrilogie draait om werelden die met elkaar verbonden zijn. Maar het eerste portaal blijkt geen magische deur of mysterieuze poort te zijn.
“Het eerste portaal is eigenlijk een masker,” legt Mathijs uit. “De hoofdpersoon zet een oud-Egyptisch masker op en wordt wakker in de wereld van de doden.”
Hoofdpersoon Jessy ontdekt al snel dat ze daar eigenlijk niet hoort. Zij leeft nog, terwijl vrijwel iedereen om haar heen gestorven is.
Terwijl ze probeert terug te keren naar haar eigen wereld, raakt ze verwikkeld in een drieduizend jaar oude vloek en ontdekt ze dat verschillende werelden veel nauwer met elkaar verbonden zijn dan ze ooit had kunnen vermoeden.
Naast de wereld van de levenden en de wereld van de doden speelt ook een tussenrijk, geïnspireerd door de Egyptische mythologie, een belangrijke rol. Verder zijn er legendarische plaatsen als de Dwaaldomeinen en het mythische Rijk der Hemelen, waarvan niemand zeker weet of ze werkelijk bestaan.
“Langzaam wordt steeds meer duidelijk over al …
-
“Maak het boek van je dromen”
6 augustus 2026 · 21 min
Wat gebeurt er als mensen besluiten dat ze de goden niet langer nodig hebben? Dat is het uitgangspunt van Schild van Zilver, de Nederlandse editie van Sandy Butchers' fantasydebuut. Op Castlefest vertelde ze over de laatste god, gevaarlijke alchemisten en de vragen over goed en kwaad die onder het avontuur schuilgaan. Lees meer
Een Engelstalig fantasydebuut dat de oversteek maakt naar Nederland, krijgt meestal alleen een nieuwe omslag en een vertaling. Niet bij Sandy Butchers.
Voor de Nederlandse uitgave van Bonds of Blood & Silver, die tijdens Castlefest verscheen onder de titel Schild van Zilver, greep ze de kans aan om opnieuw door haar verhaal te gaan. Niet om het te veranderen, maar om het dichter te brengen bij de versie die ze altijd al voor ogen had.
"Maak het boek van je dromen," moedigde haar uitgeefster Cocky van Dijk haar aan.
“De Nederlandse versie is gewoon twintigduizend woorden langer,” vertelt ze met een glimlach. “Ik mocht eindelijk alle scènes terugzetten die ik eerder had moeten schrappen.”
Een tweede kans voor hetzelfde verhaal
Het verschil tussen beide edities is groter dan je op het eerste gezicht zou verwachten.
Toen Sandy haar Engelstalige manuscript aanbood aan een Amerikaanse literair agent, kreeg ze het advies om het korter te maken. Voor een debuterende auteur is een compacte roman nu eenmaal minder risicovol om uit te geven.
“Het werd uiteindelijk een heel sterk verhaal,” vertelt ze. “Maar wel een gecondenseerde versie.”
Voor de Nederlandse uitgave kreeg ze van uitgeverij Zilverspoor juist het tegenovergestelde advies.
“Ze zeiden: je hebt alle ruimte die je nodig hebt, dus gebruik die ook.”
Samen met redacteur Kelly van der Laan dook ze opnieuw het manuscript in.
“Waar kunnen we de personages meer ruimte geven? Welke oude scènes kunnen terug? Waar kunnen we weer dichter bij de oorspronkelijke versie van het verhaal komen?”
Schrijven is schaven
Opvallend genoeg ziet Sandy zo’n ingrijpende redactieronde niet als een noodzakelijk kwaa…
-
Hollandos: een fantasywereld van eigen bodem
5 augustus 2026 · 14 min
Hoe zou een fantasywereld eruitzien als die niet gebaseerd was op Engeland of Scandinavië, maar op Nederland? Pepijn Hamer geeft met Hollandos zijn eigen antwoord op die vraag. Ik sprak hem op Novio Magica over zijn debuut, zijn wereldbouw en zijn plannen voor de rest van de serie. Lees meer
“Ik hou van Nederland. Ik vind het het mooiste land ter wereld.”
Wie Pepijn Hamer een paar minuten hoort praten, merkt al snel dat dit geen losse opmerking is. Het is de motor achter zijn debuutroman Hollandos. Op Novio Magica in Nijmegen staat hij achter een tafel met stapels boeken, een grote landkaart van zijn fictieve wereld en een aanstekelijk enthousiasme dat al maanden zichtbaar is op TikTok en Instagram. Daar nam hij zijn volgers stap voor stap mee in het ontstaan van zijn fantasywereld. Nu ligt het eerste boek eindelijk op tafel.
“Ik besef het nog niet,” zegt hij lachend. “Ik heb er zo lang naartoe gewerkt en nu is het ineens hier. En ik kan het delen met mensen. Dat is zo mooi. Dat is magisch.”
Een fantasyversie van Nederland
Veel fantasywerelden zijn geïnspireerd door middeleeuws Engeland of Scandinavische mythologie. Pepijn koos bewust een andere richting.
“Ik hou van Nederland,” vertelt hij. “En ik dacht: ik moet een fantasywereld maken die gebaseerd is op Nederland.”
Wie naar de grote kaart naast zijn tafel kijkt, herkent meteen de contouren van ons land. Maar bij een tweede blik klopt er iets niet. Er rijzen besneeuwde bergen op waar die nooit hebben gelegen. Provincies dragen namen als Amstels, Poldos en Vulcos. Overal duiken draken, magie en ridders op.
“Het is niet helemaal Nederland,” legt hij uit. “Maar het blijft wel Nederlands. Je hebt kaas, pannenkoeken en tulpen. Alles wat wij mooi vinden, maar ook de minder mooie kanten van onze geschiedenis. Ook die probeer ik een plek te geven.”
Vier eeuwen geschiedenis
Wat vooral opvalt, is hoeveel werk er achter die wereld schuilgaat.
Pepijn begon niet alleen met een verhaal, maar met een complete geschiedenis.
In…
-
De kracht van nieuwsgierigheid
5 augustus 2026 · 11 min
“Waarom geloven mensen eigenlijk zomaar wat hun verteld wordt?”Geen vraag die je direct verwacht op een fantasyfestival tussen de cosplayers, kunstenaars en schrijvers. Maar precies daar begint het gesprek met fantasyauteur Ariadne Zwaan op Novio Magica in Nijmegen. Lees meer
Op de tafel van uitgeverij Nimisa in de Stevenskerk ligt haar debuutroman De prijs van orde. Op de cover: een zwaard, een rode doek en een weegschaal die zichtbaar uit balans hangt. Geen toeval, blijkt al snel.
“Dat gaat eigenlijk over de verhouding tussen orde en chaos,” vertelt ze. “Die balans is verstoord geraakt. En de natuur probeert dat uiteindelijk te corrigeren.”
Dat klinkt filosofisch, maar De prijs van orde begint verrassend herkenbaar. Niet bij magie of monsters, maar bij iets wat Ariadne steeds vaker om zich heen ziet gebeuren: mensen die stoppen met vragen stellen.
“Nieuwsgierigheid verdwijnt”
“Veel mensen scrollen gewoon eindeloos door social media,” zegt ze. “Ze controleren informatie niet meer, kijken niet verder, stellen geen vragen. En daardoor ontstaat steeds meer onbegrip.”
Die observatie vormde uiteindelijk het fundament van haar fantasywereld.
In De prijs van orde leven mensen in een strak gecontroleerde samenleving waarin de goden alles regelen. Huwelijken worden bepaald, de toekomst wordt voorspeld en chaos lijkt uitgebannen. Iedereen weet wat zijn plaats is.
Tot het systeem plotseling faalt.
Hoofdpersoon Lynnara ontdekt dat de perfecte wereld waarin ze altijd geloofde misschien helemaal niet perfect is.
“De goden hebben voor haar een man uitgekozen,” vertelt Ariadne. “Daar is ze blij mee. Maar dan gaat het mis. En dat hoort eigenlijk niet te kunnen.”
Juist dat kleine foutje zet alles in beweging.
Drie mensen die beginnen te graven
Naast Lynnara volgen we nog twee andere personages.
Hanno is een elitekrijger die dankzij een gave van de goden een stukje van de toekomst kan zien. Dat maakt hem bijna onverslaanbaar. Maar ook hij begint langzaam te ontdekken dat het sys…
-
'In Engeland gebeurt iets met je'
5 augustus 2026 · 15 min
Nu Charlotte de Winter tijdens Castlefest haar nieuwe roman De Dorsairean presenteert, is het een mooi moment om terug te blikken op een gesprek dat ik vorig jaar november met haar had tijdens Heroes Dutch Comic Con. We spraken over haar liefde voor Engeland en Schotland, de ontstaansgeschiedenis van de Sleuteldrager-trilogie en de bijzondere ervaringen die leidden tot de verhalen in haar boeken. Lees meer
Voor Charlotte de Winter zijn Engeland en Schotland veel meer dan het decor van haar verhalen. De ruige landschappen, eeuwenoude kastelen en Keltische legendes vormen het kloppende hart van haar fictie. “Je loopt door een oud kasteel en je voelt gewoon dat er meer is,” vertelt ze me op Heroes Dutch Comic Con. “Ik zeg niet dat ik in geesten geloof, ik ben ook gewoon een nuchtere Hollander. Maar er gebeurt iets met je.”
Die fascinatie werd de voedingsbodem voor de boeken van de succesvolle Sleuteldrager-trilogie. Inmiddels is Charlotte een nieuwe richting ingeslagen. Tijdens Castlefest verscheen haar nieuwste historische fantasyroman De Dorsairean, waarin ze de lezer meeneemt naar Britannia in het jaar 122 na Christus. Maar ook daarin blijft Groot-Brittannië de voedingsbodem voor haar verbeelding.
Een rechercheur die liever géén magie wil
De Sleuteldrager-trilogie speelt zich juist af in het Engeland en Schotland van nu.
De hoofdpersoon is Finlay Reid, een 33-jarige Schotse rechercheur moordzaken die van de ene op de andere dag een gave ontwikkelt waar hij helemaal niet op zit te wachten: hij ziet en hoort dingen die anderen niet waarnemen.
Het liefst zou hij die bovennatuurlijke vermogens zo snel mogelijk weer kwijtraken.
Maar terwijl hij een reeks mysterieuze moorden onderzoekt, ontdekt hij dat de dader over precies dezelfde gaven beschikt. Sterker nog: de moordenaar is al overleden maar laat zich daardoor niet tegenhouden.
“Finlay krijgt te maken met een psychopathische, moordzuchtige geest met bovennatuurlijke gaven,” zegt Charlotte lachend. “Ga er maar aan staan…
-
De fantasyserie die begon met een tikfout
5 augustus 2026 · 20 min
Onlangs verscheen op Castlefest De Zilverbinder, het langverwachte tweede deel van Cocky van Dijks fantasyserie Het Doodschap. Ik sprak met de auteur, redacteur en uitgeefster over het ontstaan van haar verhalen, haar liefde voor zorgvuldig opgebouwde fantasywerelden en de verrassende manier waarop een simpele typefout uiteindelijk uitgroeide tot een complete boekenreeks. Lees meer
Abonneer je op mijn nieuwsbrief en ontvang nieuwe interviews, podcasts en artikelen rechtstreeks in je inbox.
Een boodschappenlijstje. Meer was er niet nodig om een nieuwe fantasyserie in gang te zetten. Waar eigenlijk boodschap had moeten staan, verscheen per ongeluk het woord doodschap op papier. Voor veel mensen een simpele typefout, voor auteur, redacteur en uitgeefster Cocky van Dijk het begin van een compleet nieuw verhaal.
Dat is tekenend voor de manier waarop Cocky ideeën verzamelt. Soms dienen ze zich aan als een los woord, soms als een toevallige verspreking of een typefout. Vervolgens krijgen ze alle tijd om uit te groeien tot een wereld met eigen regels, geschiedenis en personages.
Komend weekend verschijnt op Castlefest het langverwachte tweede deel van haar Doodschap-serie, dat daar voor het eerst verkrijgbaar zal zijn.
Een blik vol ideeën
Het eerste zaadje voor haar eerdere serie Drakenzielers werd jaren geleden geplant.
“Ik bewaarde al mijn ideeën in een blik,” vertelt ze. “Soms stond er alleen maar één woord op een briefje.”
Tussen die briefjes zaten ooit de woorden draken en zieler. Toen ze die naast elkaar legde, ontstond ineens het begrip drakenzieler. Vanaf dat moment begon ze zich af te vragen wat zo’n drakenzieler eigenlijk zou zijn.
In haar boeken is een drakenzieler een magiër die na de dood van een draak diens ziel opvangt en naar de onderwereld begeleidt, zodat de draak uiteindelijk kan reïncarneren.
De serie begint met Fenna, een jonge vrouw die al haar hele leven opkijkt naar de drakenzielers. Vanuit haar bergdorp kijkt ze uit op de burcht waar de draken leve…
-
Wanneer magie je wereld groter maakt
5 augustus 2026 · 17 min
Enyria droomt van een eenvoudig leven, totdat ze ontdekt dat ze over magie beschikt. Plotseling blijkt de wereld groter en gevaarlijker dan ze ooit had kunnen vermoeden. Ik sprak met fantasyauteur Arlieke van Remmerden over de ontstaansgeschiedenis van haar fantasytrilogie en de hoofdpersoon die al sinds haar tiende met haar meegroeit. Lees meer
Sommige fantasywerelden ontstaan in een paar maanden. Die van Arlieke van Remmerden kreeg alle tijd om te groeien.
Ze was nog maar tien jaar oud toen ze begon aan haar eerste verhaal. Dat speelde zich aanvankelijk af in China, totdat ze zich op een dag realiseerde dat ze eigenlijk helemaal niet genoeg over dat land wist.
“Toen heb ik het verplaatst naar een eigen wereld.”
Die beslissing bleek bepalend. Wat begon als een eenvoudig verhaal groeide langzaam uit tot een complete fantasywereld en uiteindelijk tot een trilogie. Op Heroes Dutch Comic Con vertelt Arlieke hoe haar boeken zich jarenlang samen met haarzelf ontwikkelden.
Een hoofdpersoon die haar eigen weg moet vinden
Van het allereerste verhaal is verrassend weinig overgebleven.
“Eigenlijk alleen de samenstelling van het gezin waar de hoofdpersoon uitkomt.”
Toch is de kern van het verhaal hetzelfde gebleven.
De hoofdpersoon, Enyria, groeit op in een middeleeuwse wereld waar haar toekomst vanzelfsprekend lijkt. Ze verwacht te trouwen, kinderen te krijgen en hetzelfde leven te leiden als iedereen om haar heen. Totdat ze ontdekt dat ze over magische krachten beschikt.
Ineens blijkt de wereld veel groter te zijn dan ze altijd dacht.
Arlieke omschrijft haar fantasywereld als een samenleving die technologisch ergens tussen de uitvinding van de stijgbeugel en het buskruit ligt. Er wordt gereisd te paard, gevochten met zwaarden en bogen en het dagelijks leven doet denken aan de westerse middeleeuwen.
Maar het echte avontuur speelt zich niet alleen buiten de hoofdpersoon af.
Het speelt zich vooral in haarzelf af.
Op zoek naar jezelf
Naarmate het verhaal vordert, verandert…